Psychoterapia Gestalt
Podejście Gestalt - elementy teorii
Psychoterapia Gestalt należy do nurtu psychoterapii humanistycznej.
Gestalt został opracowany, przede wszystkim, dzięki intuicjom niemieckiego psychoanalityka Fritza Perlsa. Powstanie koncepcji Gestaltu można usytuować w 1942 r. - roku wydania pierwszego dzieła Perlsa: "Ja, głód i agresja". Obecnie, psychoterapia Gestalt jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych metod terapii w Niemczech i USA i zdobywa kolejne kraje na wszystkich kontynentach.
W przeciwieństwie do psychoanalizy i behawioryzmu, które kładą nacisk na determinację człowieka: psychoanaliza - poprzez historię jego życia, a behawioryzm - przez bodźce z otoczenia, u podłoża terapii Gestalt leży obraz człowieka, który bierze życie w swoje ręce zgodnie z zasadą samoodpowiedzialności i samoregulacji, całościowo spostrzega siebie oraz własne otoczenie i aktywnie je zmienia.
Gestalt zakłada, że to człowiek nadaje znaczenie i sens swojemu życiu, a świadomość, że "to ja nadaję sens" niesie za sobą poczucie wolności i odpowiedzialności za swoje zachowania, uczucia, wybory. Zakłada również, że człowiek jest zdolny do samoregulacji tzn. posiada cały potencjał do zaspokajania swoich potrzeb, z własnego wyboru i do kierowania swoim zachowaniem. Zakłada także, że osoba jest całością, którą stanowią: ciało, myśli, emocje, doznania cielesne i spostrzeżenia, współdziałające ze soba. że ludzie nie są z natury ani dobrzy ani źli - Jesteśmy tacy, jacy jesteśmy w danym momencie.
W terapii Gestalt nie chodzi o to, żeby zrozumieć, analizować lub interpretować wydarzenia, zachowania czy uczucia. Terapia Gestalt ma dopomóc w uzyskaniu ogólnej świadomości o naszym sposobie funkcjonowania, procesach twórczego dostosowania się do otoczenia, unikach i mechanizmach obronnych. Daje także możliwość maksymalnego poszerzenia naszego przeżywania i naszej wolności wyboru poprzez eksperymentowanie.
W terapii Gestalt zmiana następuje w sposób paradoksalny: pojawia się w efekcie pełnej akceptacji tego, co jest, a nie dążenia, aby to zmienić.
Terapia Gestalt - wspólne poszukiwanie
- Terapeuta nie "musi wiedzieć" wszystkiego, co mnie dotyczy. Jestem osobą wyjątkową i oryginalną i mam prawo do własnego stylu funkcjonowania.
- Choćby terapeuta miał wielkie doświadczenie w ludzkich problemach nie przyswoił sobie głębin mojego istnienia: jest jak przewodnik speleologii, obeznany z badaniem jaskiń, ale moją odkrywa po raz pierwszy.
- Jego praktyka daje mi poczucie bezpieczeństwa, wspomaga on mnie swoją techniką i wyposażeniem, ale odkrywa - jednocześnie ze mną - moje osobliwości i stara się je respektować, podobnie jak skrupulatnie respektuje program wyprawy, który sam sobie na dzisiaj wyznaczyłem.
- To ja ustalam codzienną marszrutę, on mi jedynie towarzyszy, nie narzucając mi swojego tempa i swojej trasy.
- Jednak, to on zapewnia bezpieczeństwo, może więc odmówić wyprawy zbyt niebezpiecznej bądź przedwczesnej. Może sobie również pozwolić na komentarze podczas wędrówki i wypomnieć mi niepotrzebne zwroty, czy uniki.
- Przy końcu "wycieczki", tego wspólnie dokonanego odkrycia, ewentualnie, pomoże mi naszkicować jej mapę i zrobić wstępny bilans.
- Omówienie wspólnej "wyprawy" pozwoli mi nazwać napotkane po drodze emocje i umożliwi lepszą orientację w trakcie następnej wyprawy.
Na podstawie "Gestalt - Sztuka kontaktu" - Serge Ginger